»واحد: ایام محرم تیغ پایین آمد

سایت کربلایی حسن توزی بندر گناوه

واحد: ایام محرم,نوحه های جنوبی,تیغ پایین آمد,در کربلا بیداد کرد,آهنگ,عبدالحمید دشتی فرد,ناخدا,شاعر,سید محمد هاشمی فرد,ساجد),

»واحد: ایام محرم تیغ پایین آمد

نویسنده ی این مطلب: سایت کربلایی حسن توزی
تاریخ ارسال مطلب: پنجشنبه 22 آبان 1393
مطلب در موضوعاتمراسمات ، واحد (متن) ،
»واحد: ایام محرم   تیغ پایین آمد

»واحد: ایام محرم
» آهنگ : عبدالحمید دشتی فرد(ناخدا)
» شاعر: سید محمد هاشمی فرد (ساجد)


 
تیغ پایین آمد و در کربلا بیداد کرد                    
                                                ظلم بی پایان دیگر در جهان بنیاد کرد 
تیغ پایین آمد و نامردمی بالا گرفت                 
                                                 خون فرود آمد نگاه پاک مولا را گرفت
تیغ آمد تیرآمد سنگ آمد وای من                 
                                           غرق خون شد چهره ی نورانی مولای من
کس درآن آشوب جز قوم بلا برپا نماند             
                                              هیچ جز کفر دغا بر پهنه ی صحرا نماند
اشک و خون در العطش پیچید و عالم سوز شد            
                                              در نگاه زینبی شب جلوه ی آن روز شد
بلبلان مصطفی نومید از گُل ها شدند                 
                                                 دختران مرتضی بی یاور و تنها شدند
روز آن روز بلا پیما به بحر شب نشست                
                                      کودکان را دیده در سوز و شرار و تب نشست
قوم طغیان فتنه ای را تازه تر از سر گرفت          
                                            ناگهان از فتنه آتش خیمه ها را در گرفت
دختران فاطمه حیران و اشک افشان شدند         
                                                گِرد بیمار علی شمع بلا گردان شدند
غنچه های ناز پرور مضطرب شیون کنان             
                                                نازکان دامن گل شعله را دامن کشان
آتش بی رحم هر دم بیشتر می زد لهیب            
                                                تا نماند در دل گل های پیغمبر شکیب
 ناگه آتش بی حیا شد دامن گل را گرفت            
                                                 نک لباس دختر دُر دانه ی زهرا گرفت
کودک دل سوخته لب تشنه و تفتیده جان           
                                           داغدار و شعله در بر رو به صحرا شد روان
نا نجیبی کرد تعقیب آن نجیب سوخته               
                                            شد سراسیمه روان آن نور جان افروخته
بارالها بی پناهی را نگر دختر چه کرد                
                                              مونس زینب انیس دخت پیغمبر چه کرد
در بیابان رو به سوی تربت حیدر دوید               
                                               روی بر خاک نجف کرد آن ز عالم ناامید
اشک و آتش دامن کودک خدایا الامان              
                                         نانجیبان پشت سر، شب تار و کودک ناتوان
ای پدر مولا علی ای در جهان حق را ولی          
                                       ای که می لرزد ز نامت پشت دشمن یا علی
یا علی که دشمنان از عزم تو می سوختند           
                                            بی تو امشب آتشی در جان ما افروختند
یا علی این کودکان بی گناهت را نگر                
                                                  دختران اشک ریز و بی پناهت را نگر
یا علی عطشانی و اندوه ما را چاره کن              
                                               بازآی و امشبی لطفی بر این آواره کن
یا علی جسم حسینت را به خنجر دوختند           
                                     بعد از آن هم خیمه گاهش را درآتش سوختند

ارسال دیدگاه

نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتیرفرش کد امنیتی