close
تبلیغات در اینترنت
دانلود آهنگ جدید
در شب قتل حسين زينب غم ديده ي مضطر شد سرآسيمه ز غم گشت روان سوي برادر

سایت کربلایی حسن توزی بندر گناوه

واحد ایام محرم، از مرحوم سید علی مهیمنیان   گفت برخیز ز جا ای مه رخشنده ی مادر                                             …

در شب قتل حسين زينب غم ديده ي مضطر شد سرآسيمه ز غم گشت روان سوي برادر

نویسنده ی این مطلب: علی احمدزاده
تاریخ ارسال مطلب: دوشنبه 15 شهريور 1395
مطلب در موضوعاتکاروان غم 1 ، اشعار واحد / محرم ،

واحد ایام محرم، از مرحوم سید علی مهیمنیان

 

گفت برخیز ز جا ای مه رخشنده ی مادر
                                             قد شمشاد علم کن و بکش تیغ دو پیکر
خویشتن زن به صف معرکه چون حیدر صفدر
                                             همچو طومار بپیچان تو ز هم لشکر کافر
همچو بن عم نبی شیر خدا ساقی کوثر
                                             به دو انگشت بیفکن در از قلعه ی خیبر
اذان میدان ز پدر خواست در آن دم علی اکبر
                                             نوگل باغ بتول آن که بود شبه پیمبر
تا شود عازم میدان عدو همچو غضنفر
                                             گیسوان کرد پریشان ز غمش مادر مضطر
گفت: ای تاره جوان سرو روان نوگل لیلا
                                             ترک میدان بنما رحم نما بر دل لیلا
می شود زار و پریشان ز فراقت دل لیلا
                                             حسرت عیش تو در گور برم تا صف محشر
شرمسارم که چرا حجله ی عیش تو نبستم
                                             شب دامادی به پهلوی تو یک دم ننشستم
حال از ظلم و ستم در غم مرگ تو نشستم
                                             سوی میدان می روی یوسف کنعانی مادر
گفت اکبر که: ایا مادر غمدیده ی زارم
                                             دشت پر دشمن و بی کس بود این باب کبارم
خود ده انصاف که این زندگی آید به چه کارم
                                             بایدم ساخت فدا در ره او من سر و پیکر
پسر فاطمه امروز شود کشته در این دشت
                                             من نباشم به یقین از پسر فاطمه بهتر
گر من امروز نکنم جان به فدای شه بی یار
                                             چه بگویم به جواب پدرش در صف محشر
مادرش فاطمه آن روز اگر از تو بپرسد
                                             در جوابش چه بگویی تو ایا غمزده مادر
مادرا منع مکن رفتن من جانب میدان
                                             صبر بنما که دهد اجر تو آن خالق داور
روبرو گشت به کفار چو آن ثانی حیدر
                                             گفت فرزند حسین باشم و نامم علی اکبر
بکنم رزم نمایان بریزم ز شما سر
                                             که شود باز عیان معرکه ی خندق و خیبر
از کمینگاه برون آمده آن منقذ کافر
                                             چه بگویم که ز غم سوخت دل عمه و خواهر
آه و افسوس که افتاده ز زین قد رسایت
                                             جان مادر چه کنم من ننشینم به عزایت
بنگرم تا که به تن گشت کفن جای قبایت
                                             ببریده است چه بی رحم سرت را ز قفایت
نگذارند سر نعشت من دل خسته بمانم
                                             مانده بی غسل و کفن جسم لطیفت به بیابان

چه کنم چاره ندارم من سرگشته ی حیران
                                             می برندم ز سر کوی تو این فرقه ی عدوان
حال از ظلم و جفای پسر سعد جفا کار
                                             همره قاتلت اکنون به سوی کوفه روانم

ارسال دیدگاه

نام
ایمیل (منتشر نمی‌شود) (لازم)
وبسایت
:) :( ;) :D ;)) :X :? :P :* =(( :O @};- :B /:) :S
نظر خصوصی
مشخصات شما ذخیره شود ؟ [حذف مشخصات] [شکلک ها]
کد امنیتی

پشتیبانی